Drie wijze lessen over de liefde aan de hand van ‘Le Nozze’

Het is alsof het zo moet zijn. Het is al de derde afspraak in drukke agenda’s die telkens volslibben met repetities en deadlines. De telefoon gaat nog maar juist over als de montere stem van actrice Ineke Nijssen klinkt. Ze repeteert aan de voorstelling Le Nozze van DESCHONECOMPAGNIE, gebaseerd op de opera Le Nozze di Figaro van Mozart, die op Theater Aan Zee in première gaat. Driemaal blijkt scheepsrecht.
Xandry van den Besselaar

Kun je ons drie wijze lessen over de liefde geven, aan de hand van Le Nozze?

Ineke Nijssen: (lacht) “Goh… De eerste zou zijn en ik citeer: ‘Ik vergeef ‘t de liefde dat ze kwelt’.”

Wat betekent dat?

“Le Nozze gaat over trouw en ontrouw, over liefde en onmogelijke liefde, over oude liefde en nieuwe liefde, over oude liefde die vervangen wordt door nieuwe liefde. Maar in dit citaat gaat het heel concreet over ontrouw. Ik vind het mooie dat er niet wordt gezegd ‘Ik vergeef je dat je bent vreemdgegaan’, maar dat er wordt gekozen om de liefde zelf te vergeven. Er is een realisatie dat je niet consequent kunt zijn in de liefde. De liefde haalt nu eenmaal dingen uit met de mens.”

(c) Wouter Van Looy

Dat lijkt een tegenstelling. Welke kant wint?  

“De eerste les! ‘Ik vergeef ‘t de liefde dat ze kwelt’. Dat is het allerbelangrijkste: compassie met wat de liefde veroorzaakt. En natuurlijk de ondoorgrondelijkheid van de liefde! Het personage van Cherubino zingt op een gegeven moment in een heel bekende aria uit Le Nozze: ‘Ik weet niet wat ik voel of meemaak, of ik sterf van de kou of verhit raak, ik verbleek en toch blijk ik te blozen.’”

Op welke manier wordt er in de voorstelling met die moraliteit gespeeld?

“Regisseur Tom Goossens heeft een nieuw libretto geschreven waarin een kleine verschuiving plaatsvindt. Le Nozze vertrekt vanuit de graaf en de gravin die in ons geval ouder zijn dan in de originele opera. Onze voorstelling gaat over het verlangen naar de schone, jeugdige liefde die ooit heeft bestaan tussen de graaf en de gravin. De gravin verlangt naar lang vervlogen tijden, terwijl de graaf verlangt naar de jeugdige liefde die hem omringt. Maar er is nog wel een band tussen die twee hoor! De voorstelling is niet moralistisch of zwart-wit.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.