Comedy & cameraderie

Steven Mahieu over zijn comedy bootcamp aan zee

Comedian Steven Mahieu sluit zich voor een week op in een man cave: een appartement aan zee waar hij afwisselend met twee duo’s van bevriende collegae iedere dag aan een nieuwe voorstelling werkt. Een comedy-bootcamp, zo je wil. Toch even vragen wat hij precies van zins is.

Mahieu: “Vorig jaar sprak ik met Luc Muylaert (artistiek leider TAZ, red.) over het verdwijnen van comedy op TAZ. Ik heb daar urenlang met hem over gediscussieerd en heb hem toen blijkbaar kunnen overhalen om comedy terug op de kaart te zetten tijdens het festival in Oostende. Het idee van de bootcamp zelf komt dan weer voort uit iets dat ik een tijd geleden met Wouter Deprez deed. Hij nodigde andere comedians en artiesten uit, waaronder mijzelf, uit om samen met hem het podium te delen op de Avond van de luistervink. De bedoeling was dat je met iets volledigs nieuws kwam, nooit gespeeld materiaal. Het zijn altijd superspannende avonden omdat iedereen risico’s kwam nemen. Dat schepte een onderlinge band. Je voelde dat. Het enige jammere was dat iedereen na de show naar huis ging en was het bij wijze van spreken weer ieder voor zich. Vandaar kwam mijn idee van de bootcamp, dat een antwoord zou kunnen bieden op deze professionele isolatie. Ik dacht: waarom sluit ik mij niet op in een Oostends appartement samen met andere comedians om aan onze shows te werken? Uit dat intense samenzijn kan dan iets voortkomen. Ik hoop althans dat er op zijn minst een dynamiek ontstaat waarbij we elkaar wederzijds inspireren en kunnen voorthelpen.”

‘De avond is een uitgelezen moment voor humor’


Als eerste duo nodig je Thomas Smith en Jeroen Leenders uit, als tweede David Galle en Bas Birker; waarom heb je precies voor hen gekozen?

“Ik heb ervoor gekozen om duo’s samen te stellen, bestaande uit mensen die elkaar op voorhand al kennen en tussen wie het onderling goed klikt. Ik ken deze mensen best goed en wij hebben in het algemeen een lekkere vibe samen. Zet mij met deze mensen in een situatie en er is gegarandeerd sfeer. Het is dus enerzijds een kwestie van persoonlijke affiniteit en camaraderie en dat is, omdat er weinig institutionele ruimte voor is, een aspect dat ik mis in het huidige comedylandschap. Anderzijds is het uiteraard ook een kwestie van smaak en stijl. Daarmee wil ik zeggen dat ik het werk dat deze collega’s maken mij genegen is. Ik hou van hun stijl, van de manier waarop ze performen en hun shows opbouwen. Met de samenstellingen van comedians beoogde ik een gezonde en gevarieerde mix van verschillende stijlen te verzorgen, die op de een of andere manier toch met elkaar resoneren. Al weet ik uiteraard niet waar dit alles op zal uitdraaien. Er is geen groot vooropgezet plan of een vooraf bepaald format voor het werkproces. Zeker is wel dat ieder aan zijn eigen SET werkt, maar wie weet komt er zelfs een samenwerking uit voort. Het kan allemaal. Dat maakt deze bootcamp dan ook tot een spannend gegeven: ik ben hier zeven dagen en het kan binnen die afzienbare tijd eigenlijk nog alle kanten uitgaan.”

Wat verwacht – of hoop – je van de shows zelf?

“Ik hoop dat de bezoekers van TAZ blij zullen zijn met de keuze van de organisatoren om comedy opnieuw een duidelijke plaats te geven in het programma. Daarnaast is het uiteraard vooral de bedoeling dat we een goeie sfeer neerzetten. We performen ’s avonds laat, sluiten het festival af en dat is op zich al plezierig. De avond is een uitgelezen moment voor comedy. Mensen komen hopelijk naar ons kijken om op het eind van de dag nog even te ontspannen en goed te lachen. Voor mij is humor daarnaast een vorm van verwerking en heling: de donkerte licht kleuren, de dingen waar ik zelf mee worstel in de ogen kijken. Dat is wat ik nu probeer te doen in mijn shows, terwijl ik dat vroeger bijvoorbeeld minder belangrijk vond. Ik ben daarin veel geëvolueerd. Er zijn andere comedians die de pijn echt opzoeken, maar dat is niet wat mij drijft. Ik wil het publiek niet choqueren; dat is niet wat me interesseert. Ik vind het spannender om een show te maken die constructief bijdraagt, dat is mijn streefdoel. Volgens mij worstelt iedereen wel met dingen in het leven en ik vind het op zich niet verkeerd om die doosjes open te trekken. Uiteindelijk, als je in zulke doosjes durft te kijken, valt wat erin zit misschien nog mee. De angst voor wat er in de doos zit, is dikwijls groter dan wat er effectief in de doos zit. Dat is iets wat humor zichtbaar en voelbaar kan maken. Als mensen dit voelen en herkennen is dat zeer leuk. Dat is waarom ik comedy maak: om dingen te snappen, licht en leefbaar te maken. Hopelijk lukt dat hier ook op TAZ.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.