Een guerrilla-performance is nooit gezellig

Over ‘Against the wall’ van Paula Chaves 

We staan in de grote, lege atelierruimte van de Kunstacademie aan Zee. De ramen zijn dichtgeplakt met zwart plastic en in de stellingskasten in de hoek staan de kleiwerken en maquettes van de Kunstacademie opgeborgen. Een groepje jongeren uit het publiek zet zich op de grond, anderen leunen tegen de chauffage of hangen tegen de muur. Plotseling wordt de deur hard dichtgeslagen. Een man in het zwart met een hardroze panty over het hoofd stapt gedecideerd naar binnen. Het is duidelijk: de guerrilla-performance Against the wall wordt niet ‘gezellig’. 

De Colombiaanse choreografe Paula Chaves en performer Nadia Bekkers komen gehelmd en op een grote bakfiets met gele ballonnen binnengereden. Ze rijden door het publiek en laten ons als zwermen angstige vogels door de ruimte bewegen. Chaves duidt ogenschijnlijk willekeurig een aantal mensen aan en wenkt hen om bij een kleine transistorradio neer te knielen. Gedempt klinkt het metalige geluid van een vervormde stem. Een enkeling krijgt een witte envelop met ‘DO NOT OPEN’ erop. Het is ernst. 

We worden achter een zwarte streep op de grond gezet en kijken naar een reeks geprojecteerde beelden: van oorlogsvideo’s tot artikelen over feminisme. Het is een associatieve beeldenstroom over kunst, propaganda en het neoliberalisme in het Westen. Hoe verhouden die onderwerpen zich tot elkaar? Dat is de vraag die de twee vrouwen, samen met filmmaker Winston Nanlohy, zich in deze voorstelling stellen. 

Het publiek wordt gevraagd om het antwoord op de vraag ‘How did art liberate the world?’ op één van de ballonnen te schrijven en ermee naar elkaar te gooien. Terwijl de strenge dame in de hoek zich ontpopt tot een guitig meisje dat de ballon koste wat het kost omhoog wil houden, slaat de norse man aan de chauffage het tafereel vanop een afstand gade. De antwoorden op de vraag blijken uiteenlopend: ‘freedom of thought’ staat er op de ene ballon, ‘the power of imagination’ op de andere; een gedesillusioneerd ‘it has not’ staat op een derde ballon te lezen. 

Against the wall is een sociaal spel met het publiek. Het wordt opgejaagd, dan weer nieuwsgierig gemaakt of kritisch bevraagd. Het wordt stil als Chaves in een klimtuigje tegen de muur naar boven klimt. In de geprojecteerde beelden begint ze een dans. Ze zet zich af van de muur, laat zich draaien en spinnen en slaat weer tegen de muur. Gaandeweg begint ze sneller te lopen, hoger te slingeren en zich harder af te zetten. Haar bewegingen worden steeds krachtiger. Vervaarlijk beweegt ze zich nu over de geprojecteerde beelden heen. Met de veerkracht van een strijd die nog maar pas begonnen is. Want dat is het: Paula Chaves, Nadia Bekkers en Winston Nanlohy maakten een politiek manifest waarin journalistiek, activisme en dans met elkaar verbonden zijn. Het is niet ‘gezellig’, omdat sommige dingen nu eenmaal niet onderhandelbaar zijn. Kunst mag ook gevaarlijk zijn. En dat is Against the wall

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.