Het verhaal van een tweeling

Les Mybalés danst zich een weg naar elkander 

Les Mybalés is een jong Brussels dansduo bestaande uit de tweelingzussen Doris en Nathalie Bokongo Nkumu. Eerder waren zij te zien in de succesvolle KVS-productie Malcolm X en dit jaar speelden ze in De Living, een stuk van de Duitse regisseur Ersan Mondtag bij NTGent. Op TAZ brengen ze hun eigen creatie À travers l’autre, een voorstelling waarin ze hun onderlinge band als tweelingzussen dansend exploreren. 

Bij binnenkomst in de zaal is de ruimte gevuld met mistige rook. Op de stoelen van het publiek zijn blaadjes neergelegd. Er staat een tekst op over een Congolese moeder die vertelt dat ze bang is wat er met haar en met de tweeling die ze in haar buik draagt zal gebeuren. Tweelingen, zo wordt immers gezegd, brengen ongeluk. Het zou dus goed kunnen dat haar dochters na hun geboorte geofferd worden. Niet toevallig hebben de zussen Bokongo Nkumu ook Congolese roots. Zou de tekst over hen gaan? Wat de precieze relatie is tussen de tekst en de dansers, blijft een open vraag. Maar wel zeker is dat die tekst een relatie aangaat met de dans die ze brengen in de voorstelling – het relaas van de moeder schept het verhalende kader waardoor we naar hun bewegingen kijken. Sterker nog: het blijkt zeer moeilijk te zijn om de choreografie die volgt niet door dat kader te bekijken. Want het effect van de tekst is dat je elke beweging die de twee danseressen maken, probeert te vatten in een narratief over hun onderlinge relatie. Daardoor wordt de dansvoorstelling À travers l’autre bijna een letterlijke uitbeelding van wat het betekent om een tweeling te zijn. 

Tederheid wordt afgewisseld met een lichte agressie, een zeker sérieux met spelplezier, hoop met wanhoop, gelijkheid met hiërarchie. Zo dansen ze zich beiden een weg naar de ander. Bij momenten is dat uiterst aangenaam, want mooi en zelfs ontroerend om te zien. Maar het verhalende blijft soms op een eerste niveau steken. Zo maakte Les Mybalés de keuze om een lint, dat ter hoogte van hun navel is bevestigd, tussen hun twee in te spannen om hun innige band te verbeelden, een beeld dat toch net iets te veel voor de hand ligt. 

Dat is jammer omdat onder dat – zeg maar: tamelijk eenduidige – narratief een bijzonder lovenswaardige techniciteit en complexiteit van de dans zelf schuilgaan. De tweeling is namelijk geschoold in house. Dat is te zien aan hun choreografie en de danspassen die ze overtuigend en krachtig uitvoeren. De energie die van À travers l’autre uitgaat, is dan ook enorm. En dat komt niet alleen door de dans, maar evengoed door de muziek, die eigenlijk een verhaal op zich vertelt: één over het mixen van verschillende stijlen, tot daar een nieuw harmonisch geheel uit voortkomt. De dans en de muziek spreken, kortom, eigenlijk voor zich. Les Mybalés heeft die verhalende laag niet nodig. En dat zegt veel over hun kwaliteiten als danser. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.