Innemende Rosa Butsi in het Fort

Door MARIJN LEMS – Op het binnenplein van Fort Napoleon is het op een warme voormiddag goed toeven. Zeker als je daarbij mag luisteren naar de gemoedelijke gitaarmuziek van Rosa Butsi, de artiestennaam van Roos Denayer, die in 2020 een van de 18 laureaten van muziekwedstrijd Sound Track werd. Samen met basgitarist Trui Amerlinck speelt ze een verzameling songs waarin eerder op schoonheid dan op ontregeling wordt ingezet.

Van tevoren legt Denayer uit dat ze haar parcours weliswaar samen met Amerlinck is begonnen, maar dat ze tegenwoordig optreden met een derde bandlid: drummer Jordi Geuens. De setting op Theater Aan Zee stond zijn deelname echter niet toe: in de door stenen muren omringde binnenplaats zou een drumstel snel een te overheersende (zo niet doof makende) rol spelen. Het maakt het optreden echter wat ongevaarlijk. Hoewel Denayer twee jaar geleden nog liet optekenen dat “een volle begeleiding met drums alles veel zwaarder [zou] maken, en ik hou juist van de lichtheid die de muziek nu heeft”, begrijp je wel dat ze daar uiteindelijk toch voor heeft gekozen: de melodieuze gitaarmuziek en haar zoetgevooisde stemgebruik leveren een aangename, maar ook wat voorspelbare en makkelijk verteerbare sound op.

Aan de andere kant: die toegankelijkheid is ook de grote kracht van Denayer als performer. Ze is een innemende podiumpersoonlijkheid die er gemakkelijk in slaagt om het publiek zich op zijn gemak te laten voelen. Zo legt ze als eerste muzikant die ik heb gezien aan de toeschouwers uit waarom ze meerdere gitaren heeft meegenomen, waarmee ze ook even op basisniveau de werking van het instrument uitlegt. En ze geeft ruiterlijk toe dat de songs die we horen gebaseerd zijn op “persoonlijk drama: een zoektocht naar het zelf en enkele mislukte romances”. Het is van een ontwapenende eerlijkheid die ieder gevoel van pretentie volledig onklaar maakt.

In de toegift, het enige nummer dat ze solo speelt, breekt er opeens wat meer dynamiek door in de soms dreigende tonen en verrassend stemgebruik. Het maakt nieuwsgierig naar de ontwikkeling die Rosa Butsi nog gaat doormaken voorbij deze eerste aanzet.

Helaas brengt de prachtige locatie ook een nadeel met zich mee. Het volledige concert werd ontsierd door een irritante ruis op de speakers, vergelijkbaar met het geluid van een stofzuiger in een kamer verderop. Volgens de geluidstechnicus was het onoplosbaar vanwege de interactie tussen de geluidsapparatuur (de muzikanten maakten veel gebruik van reverb) en de technologie in het omringende gebouw (zoals airco’s). Het was zonde van het verder loepzuivere geluid, maar op een locatiefestival moet je nu eenmaal concessies doen.

Foto:s Yvan Mahieu.

Wil je meer ontdekken? Er is een soundcloud van TAZ, met o.a. live opnamen. Een playlist van TAZ met liedjes van onze muzikale gasten – jonge en meer ervaren bands – vind je hier.


Eén reactie op “Innemende Rosa Butsi in het Fort”

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: