‘Waar is die koer?’

Door GRIET DOBBELAERE, actrice, podcastmaker en nog veel meer.

“Ik kan eigenlijk niet kiezen, er zijn zoveel herinneringen aan TAZ.

In 2001 studeerden we met onze klas af van het voormalige conservatorium in Gent en mochten we komen spelen op Theater Aan Zee. Iedereen was superblij, maar ik had niet zo goed door wat dat betekende, TAZ, of waarom dat belangrijk was …

Na de voorstelling was iedereen plots verdwenen naar “de koer”, de centrale plaats van het festival – toen nog op een echte speelplaats in een schooltje. Ik wist niet waar die koer was, vond niemand meer en ben dan maar naar huis gegaan. Ik begreep ook de fuzz niet echt.

Achteraf begreep ik dat het echt wel dé plek was- is – waar je elkaar kon – kunt – ontmoeten. 

Intussen weet ik, uiteraard, heel goed waar het allemaal te doen is en zal je mij daar zeker vinden, in het Leopoldpark. Bijvoorbeeld om uit te leggen hoe wij met De Grote Post het tienjarig bestaan van het cultuurcentrum gaan vieren in het komende seizoen. En, vooral, iedereen kan eraan meedoen. Dus: wie zoekt, die zal mij vinden dit jaar. Op TAZ én op de Koer !

Een tweede herinnering is iets recenter.

In 2004 speelden we met Cirq La Loteria in De Grote Post, dat als gebouw toen nog in verval stond. De eerste dagen kwam er bijna geen volk, maar omdat het een nogal ‘beruchte‘ voorstelling was, werd het elke avond drukker en was het naar het einde zelfs uitverkocht.

Gunter lamoot en ik presenteerden die show en op één van die avonden ging Gunter er wel een beetje over: hij had een bril van iemand uit het publiek kapot getrapt. Ik was daar niet goed van en stond achter de coulissen te huilen, omdat ik het op die manier echt niet meer zag zitten.

Gunter was op zijn beurt helemaal van slag daardoor. En toen bleek, achter diezelfde coulissen, dat hij eigenlijk een hele lieve en empathische gast is. Sindsdien zijn we echt vrienden.”

Foto: Michiel Devijver.


Geef een reactie

%d bloggers liken dit: